Reflection ( Pag-ibig sa tinubuang lupa)

Pagmamahal ay isang bagay na hindi natin maitatanggi at maikakaila bilang parte ng buhay natin dito sa kinalulugmukan nating lupa. Pagmamahal sa sarili, sa kapwa, sa pamilya, kaibigan at lalung-lalo na sa ating sariling bayan at bansa.

Ako, bilang isang mamamayan ng bansang Pilipinas, at bilang isang Filipino na labing-walong taon ng namamalagi dito sa ating bayan ay nararapat magpamalas ng wagas at walang katulad na pag-big, pagmamahal, pagrespeto at pagkalinga sa ating bansa.  Ang ating inang bayan na nagbigay tahanan sa akin maging sa mga mahal ko sa buhay. Ang ating inang bayan na nagbigay ng maraming oportunidad para makita at maramdaman ang mga iba’t-ibang bagay na nagbigay at magbibigay pa ng kulay sa aking nag-iisang buhay. At ang ating inang bayan na walang sawang tayo ay kalingain at yapusin, tayo man ay pansamantala o permanenteng lumisan.

“Kalakip din nito’y pag-ibig sa Bayan ang lahat ng lalong sa gunita’y mahal, mula sa masaya’t gasong kasanggulan hanggang sa katawa’y mapasa-libingan.” Isang simpleng linyang ako ay nabighani at isang simpleng linyang  nagpapahayag ng mga mahalagang mensahe. Sinasaad nito na ang ating sariling bansa, na sa akin ay naghandog ng iba’t-ibang ligaya, sa sarili nating baya’y ako’y nakakilala ng mabubuting kaibigan,sa sariling baya’y ako’y natutong umibig sa kapwa, sa sarili nating bayan ako’y nagpamalas ng iba’t-ibang kakayahan, sa sarili nating bayan ko naramdaman ang pag-ibig, dalamhati, pighati, lubos na kaligayahan at kasiyahan. Dito ako’y natutong bumasa at sumula’t na siyang aking magagamit upang ipakita at ipahayag ang aking saloobin at pagpapasalamat. At dito naramdaman at naranasan ko ang iba’t-ibang mga pagsubok na nagbigay sa akin ng matibay na pananampalataya at lakas ng loob. 

Ang pasasalamat ko sa ating bayan ay hindi mahihigitan. Hindi ako nagsisisi na ako’y dito sinilang. Hindi ko ipagpapalit ang sarili kong bayan, sapagkat para sa akin ay hindi matutumbasan lahat ng aking mga alaala na sa akin ay pinagkalooban. Dito walang katumbas at hindi maikukumpara ang kasiyahan at pagkakaisa ng bawa’t sinuman. Aking ipinagmamalaki na sila at tayo ay lumaki at nabuhay dito sa ating bayang tinubuan. At bilang isang ordinaryong mamamayan ng ating bayan, lubos akong nagpapasalamat sa karangalang handog ng ating bayan.  Ito’y isang malaking biyaya ng Diyos na aking ipagmamalaki, payayabungin, mamahalin at dadalhin maging sa aking huling hantungan.